Ik ken je langer dan de tijd me lief is Jaren verbonden in een stil geheim We praten uren over niets en alles Maar soms drijf je me tot waanzin, klein en fijn
Mijn hoofd dwaalt af, het maakt overuren Dromen vullen langzaam elke nacht Maar ik weet, ik weet, het zijn slechts dromen Een schaduw van wat nooit zal komen
Als de tijd ons dragen zou, dansen wij misschien Geen grenzen, geen muren, alleen jij en ik misschien Maar dit is niet die tijd, niet dit bestaan Dus laat het zweven, laat het gaan Lalala, lalala, laat het gaan Lalala, lalala, of laat de tijd maar stilstaan
Je lacht en heel zacht vang ik jouw blik Verbonden, maar toch on-be-reikbaar Stiekem hopend op toch een won-der Mijn hoofd dwaalt af, het maakt overuren Dromen vullen langzaam elke nacht Maar ik weet, ik weet, het zijn slechts dromen Een schaduw van iets wat nooit echt mag Als de tijd ons dragen zou, dansen wij misschien Geen grenzen, geen muren, alleen jij en ik misschien Maar dit is niet die tijd, niet dit bestaan Dus laat het zweven, laat het gaan Lalala, lalala, laat het gaan Lalala, lalala, of laat de tijd maar stilstaan
Dan opeens een eeuwig moment En vinden wij elkaar Stiekem genieten Van wat nooit echt mag bestaan
Maar we leven nu, in het hier en in dit leven Dus laat het zweven, laat het gaan Tot ik straks weer stevig op de grond zal staan.
